Το πείραμα Υπακοής του Milgram
http://psychology.about.com/od/historyofpsychology/a/milgram.htm
Η κοινωνική ψυχολογία αυτού του αιώνα αποκαλύπτει ένα μεγάλο μάθημα:
“Δέν είναι το ποιόν ενός ανθρώπου αυτό που δείχνει ποιός είναι, αλλα οι καταστάσεις που ζεί και καθορίζουν τον τρόπο που δρά”
Stanley Milgram, 1974
Άμα κάποιος απο θέση εξουσίας σε διέταζε να κάνετε 400 βόλτ ηλεκτροπληξίας σε κάποιον θα ακολουθούσατε τις διαταγές; Οι περισσότεροι απο εσάς θα απαντάγατε με ένα αδαμάντινο όχι, αλλα ο ψυχολόγος Stanley Milgram του πανεπιστημίου Yale διεξήγαγε μια σειρά απο πειράματα υπακοής την δεκαετία του 1960 οπου έδειξαν
εκπληκτικά αποτελέσματα. Αυτά τα πειράματα δίνουν μια δυνατή και ανησυχητική οπτική στον δύναμη της εξουσίας και της υπακοής
Εισαγωγή στο Πείραμα Milgram
Ο Milgram ξεκίνησε τα πειράματά του το 1961, αμέσως μετά την έναρξη της δίκης των εγκλημάτων του 2ου παγκοσμίου πολέμου του Adolph Eichman. Η υπερασπιστική γραμμή του Eichman ότι απλά εκτελούσε εντολές όταν διέταξε τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων, κέντρισε το ενδιαφέρον του Milgram. Στο βιβλίο του “Υπακοή στην Εξουσία” το 1974, ο ίδιος έθεσε το ερώτημα. “Θα μπορούσε ο Eichman και οι εκατομμύρια συνεργοί στο Ολοκαυτωμα απλά να εκτελούσαν εντολές; Μπορούμε απλά να τους αποκαλέσουμε συνεργούς;”
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα του Milgram
Οι συμμετέχοντες στο πείραμα ήταν 40 άντρες οπου κλήθηκαν μέσω αγγελίας. Σε αντάλλαγμα της συμμετοχής τους πληρώθηκαν 4,5 δολλάρια ο καθένας. Το πείραμα υποτίθεται ήταν ένα τυχαίο τέστ απομνημόνευσης οπου κάποιος τυχαία θα ήταν αυτός που ρωτάει σαν “δάσκαλος” και ο άλλος συμμετέχοντας ο “μαθητής” που προσπαθεί να θυμηθεί τις απαντήσεις.
Ο Milgram δημιούργησε μια ψέυτικη γεννήτρια ηλεκτρικών σόκ οπου διακόπτες ξεκινάγανε απο τα 30 βόλτ και ανεβαίνανε ανα 15 μέχρι τα 450 βόλτ. Απο πάνω απο τους διακόπτες υπήρχαν χαρακτηρισμοί όπως “απαλό σοκ”, “μέτριο σοκ”, “κίνδυνος: σοβαρό σοκ” και οι τελευταίοι δυο διακόπτες είχαν απλά “ΧΧΧ”. Ο πραγματικός συμμετέχων “δάσκαλος” θα έπρεπε να ενεργοποιεί και έναν για κάθε λάθος απάντηση του άλλου, δηλ. του “μαθητή”.
Ενώ ο συμμετέχοντας στον ρόλο του “δασκάλου” πίστευε οτι έδινε πραγματικά ηλεκτρικά σόκ στον συμμετέχοντα με τον ρόλο του “μαθητή”, ο “μαθητής” ήταν ένας κρυφός συνεργάτης του Milgram και τίποτα δεν συνέβαινε πραγματικά που υποτίθεται ήταν σε άλλο δωμάτιο και ακουγόντουσαν οι αντιδράσεις του οι οποίες ήταν ηχογραφημένες.
Στον θάλαμο οπου βρισκόταν ο πραγματικός συμμετέχοντας “δάσκαλος” με το μηχάνημα του “ηλεκτροσόκ” υπήρχε επιβλέπων της διαδικασίας ένας μεσήλικας ντυμένος καθηγητής με γυαλιά.
Όσο το πείραμα εξελισσόταν, ο πραγματικός συμμετέχοντας άκουγε τον “μαθητή” να παρακαλάει να τον αφήσουν και να παραπονιέται ακόμα και για καρδιακά προβλήματα. Με το που ανέβηκε και ο διακόπτης των 300 βόλτ ο “μαθητής” ακουγόταν να απαιτεί να τον ελευθερώσουν και να χτυπάει τον τοίχο. Παραπέρα απο αυτό το σημείο ο “μαθητής” δεν ξαναακούστηκε. Ο επιβλέπων “καθηγητής” - "πειραματιστής" τότε, είπε οτι η σιωπή λαμβάνεται ώς λάθος απάντηση άρα άξια ενός ακόμα ηλεκτροσόκ.
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ρώτησαν των “πειραματιστή” αν θα έπρεπε να συνεχίσουν. Αυτός απάνταγε με μια σειρά εντολών που έλεγαν στον συμμετέχοντα:
“Παρακαλώ συνεχίστε”
“Το πείραμα επιβάλει να συνεχίσετε”
“Είναι απολύτως αναγκαίο να συνεχίσετε”
“Δέν έχετε άλλη επιλογή, πρέπει να συνεχίσετε”
Αποτελέσμτα του πειράματος
Τα επίπεδα του ηλεκτροσόκ οπου ο συμμετέχων ήταν διατεθειμένος να στείλει μετρήθηκαν ώς το επίπεδο υπακοής. Μέχρι πού νομίζετε οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν διατεθειμένοι να φτάσουν;
Όταν ο Μίλγκραμ έθεσε αυτό το ερώτημα σε ομάδα μαθητών του πανεπιστημίου του Yale, προβλέφτηκε οτι το πολύ 3 στους 100 συμμετέχοντες θα δίναν το μέγιστο ηλεκτροσόκ.
Στην πραγματικότητα το 65% των συμμετεχόντων πάτησαν το κουμπί του μάξιμουμ ηλεκτροσόκ των 450 βόλτ, δηλαδή απο τους 40 οι 26 ενώ 14 σταμάτησαν πρίν φτάσουν στα ανώτατα επίπεδα. Είναι σημαντικό να τονιστεί οτι αρκετοί συμμετέχοντες έγιναν αρκετά εκνευρισμένοι, συγχισμένοι και θυμωμένοι με τον πειραματιστή. Παρόλαυτά συνεχίσαν να εκτελούν εντολές μέχρι το τέλος.
Επειδή υπήρξε ενδιαφέρον για το ποσό της ανυσηχίας που βίωσαν αρκετοί απο τους συμμετέχοντες, όλοι τους ενημερώθηκαν κατα την λήξη του πειράματος για τους σκοπούς και την πλάνη που πέρασαν. Παρόλαυτά πολλοί κριτικοί επάνω στην μελέτη του πειράματος έθεσαν σαν προβληματισμό οτι οι συμμετέχοντες δεν κατάλαβαν τον ακριβή λόγο του πειράματος. Ο Milgram αργότερα ρώτησε τους συμμετέχοντες και το 84% αυτών χάρηκαν που συμμετείχαν στο πείραμα, ενώ μόνο 1% μετάνοιωσε για την συμμετοχή του.
Σκέψεις για το πείραμα του Milgram
Ενώ η έρευνα του Milgram έθεσε σοβαρές ηθικές ερωτήσεις για την χρήση των ανθρώπινων υποκειμένων στα πειράματα της ψυχολογίας, τα αποτελέσματά του αντιγράφτηκαν εκτενώς σε περαιτέρω πειράματας. O Thomas Blass (1999) διεξήγαγε παραπάνω έρευνα στην υπακοή και βρήκε οτι τα ευρήματα του Milgram ήταν αληθή σε άλλα πειράματα.
Γιατί τόσοι πολλοί συμμετέχοντες σε αυτό το πείραμα κάνουν μία προφανώς σαδιστική πράξη με την εντολή μιας φιγούρας εξουσίας; Σύμφωνα με τον Milgram, υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων ανάλογα την περίπτωση που μπορεί να εξηγήσει αυτά τα υψηλά ποσοστά υπακοής;
Η φυσική παρουσία μιας φιγούρας εξουσίας αυξανε δραματικά την συγκατάβαση. Το γεγονός οτι η έρευνα διεξήχθη στο Yale (ένα έμπιστο ακαδημαϊκό ίδρυμα), οδήγησε πολλούς συμμετέχοντες να πιστέψουν οτι το πείραμα πρέπει να ήταν ασφαλές. Η επιλογή “δασκάλου” και “μαθητή” φαινόταν τυχαία. Οι συμμετέχοντες υπέθεταν οτι ο “πειραματιστής” ήταν κάποιος ειδικός καθηγητής. Τα ηλεκτροσόκ είχε λεχθεί οτι ήταν επίπονα αλλα όχι επικίνδυνα.
Μετέπειτα πειράματα που διεξήχθησαν απο τον Milgram έδειξαν οτι με την παρουσία κάποιων προσφιλών επαναστατών στους συμμετέχοντες μείωσε δραματικά τα επίπεδα της υπακοής τόσο ώστε 36 απο τους 40 αρνήθηκαν να δώσουν το μάξιμουμ ηλεκτροσόκ των 450 βόλτ.
“Απλοί άνθρωποι, που απλά κάνουν την δουλειά τους, και χωρίς καμία ιδιαίτερη εχθρότητα απο μεριάς τους, μπορούν να γίνουν οι παράγοντες σε μια τρομακτικά καταστροφική διαδικασία. Επιπλέον όταν αυτά τα καταστροφικά αποτελέσματα της δουλειάς τους γίνουν εμφανώς ξεκάθαρα, και τους ζητηθεί να συνεχίσουν με δράση ασύμβατη με τις θεμελιώδεις αρχές της ηθικής, σχετικά λίγοι άνθρωποι έχουν τα εφόδια που χρειάζονται για να αντισταθούν την εξουσία.” (Milgram ,1974).
Το πείραμα του Milgram έχει γίνει κλασικό κομμάτι της θεωρίας στην ψυχολογία, δείχνοντας τους κινδύνους της υπακοής. Ενώ το πείραμα δείχνει οτι οι μεταβλητές σχετικές με την περίσταση έχουν έναν πιο ισχυρό ρόλο σε σχέση με τους παράγοντες της προσωπικότητας όταν πρέπει να καθοριστεί η υπακοή, άλλοι ψυχολόγοι αντικρίνουν οτι η υπακοή είναι ισχυρά καθοδηγούμενη ταυτόχρονα απο εσωτερικούς αλλα και εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα προσωπικά πιστεύω και το συνολικό θυμικό του ατόμου.
(Billy Syk)
http://psychology.about.com/od/historyofpsychology/a/milgram.htm
Η κοινωνική ψυχολογία αυτού του αιώνα αποκαλύπτει ένα μεγάλο μάθημα:
“Δέν είναι το ποιόν ενός ανθρώπου αυτό που δείχνει ποιός είναι, αλλα οι καταστάσεις που ζεί και καθορίζουν τον τρόπο που δρά”
Stanley Milgram, 1974
Άμα κάποιος απο θέση εξουσίας σε διέταζε να κάνετε 400 βόλτ ηλεκτροπληξίας σε κάποιον θα ακολουθούσατε τις διαταγές; Οι περισσότεροι απο εσάς θα απαντάγατε με ένα αδαμάντινο όχι, αλλα ο ψυχολόγος Stanley Milgram του πανεπιστημίου Yale διεξήγαγε μια σειρά απο πειράματα υπακοής την δεκαετία του 1960 οπου έδειξαν
εκπληκτικά αποτελέσματα. Αυτά τα πειράματα δίνουν μια δυνατή και ανησυχητική οπτική στον δύναμη της εξουσίας και της υπακοής
Εισαγωγή στο Πείραμα Milgram
Ο Milgram ξεκίνησε τα πειράματά του το 1961, αμέσως μετά την έναρξη της δίκης των εγκλημάτων του 2ου παγκοσμίου πολέμου του Adolph Eichman. Η υπερασπιστική γραμμή του Eichman ότι απλά εκτελούσε εντολές όταν διέταξε τους θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων, κέντρισε το ενδιαφέρον του Milgram. Στο βιβλίο του “Υπακοή στην Εξουσία” το 1974, ο ίδιος έθεσε το ερώτημα. “Θα μπορούσε ο Eichman και οι εκατομμύρια συνεργοί στο Ολοκαυτωμα απλά να εκτελούσαν εντολές; Μπορούμε απλά να τους αποκαλέσουμε συνεργούς;”
Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα του Milgram
Οι συμμετέχοντες στο πείραμα ήταν 40 άντρες οπου κλήθηκαν μέσω αγγελίας. Σε αντάλλαγμα της συμμετοχής τους πληρώθηκαν 4,5 δολλάρια ο καθένας. Το πείραμα υποτίθεται ήταν ένα τυχαίο τέστ απομνημόνευσης οπου κάποιος τυχαία θα ήταν αυτός που ρωτάει σαν “δάσκαλος” και ο άλλος συμμετέχοντας ο “μαθητής” που προσπαθεί να θυμηθεί τις απαντήσεις.
Ο Milgram δημιούργησε μια ψέυτικη γεννήτρια ηλεκτρικών σόκ οπου διακόπτες ξεκινάγανε απο τα 30 βόλτ και ανεβαίνανε ανα 15 μέχρι τα 450 βόλτ. Απο πάνω απο τους διακόπτες υπήρχαν χαρακτηρισμοί όπως “απαλό σοκ”, “μέτριο σοκ”, “κίνδυνος: σοβαρό σοκ” και οι τελευταίοι δυο διακόπτες είχαν απλά “ΧΧΧ”. Ο πραγματικός συμμετέχων “δάσκαλος” θα έπρεπε να ενεργοποιεί και έναν για κάθε λάθος απάντηση του άλλου, δηλ. του “μαθητή”.
Ενώ ο συμμετέχοντας στον ρόλο του “δασκάλου” πίστευε οτι έδινε πραγματικά ηλεκτρικά σόκ στον συμμετέχοντα με τον ρόλο του “μαθητή”, ο “μαθητής” ήταν ένας κρυφός συνεργάτης του Milgram και τίποτα δεν συνέβαινε πραγματικά που υποτίθεται ήταν σε άλλο δωμάτιο και ακουγόντουσαν οι αντιδράσεις του οι οποίες ήταν ηχογραφημένες.
Στον θάλαμο οπου βρισκόταν ο πραγματικός συμμετέχοντας “δάσκαλος” με το μηχάνημα του “ηλεκτροσόκ” υπήρχε επιβλέπων της διαδικασίας ένας μεσήλικας ντυμένος καθηγητής με γυαλιά.
Όσο το πείραμα εξελισσόταν, ο πραγματικός συμμετέχοντας άκουγε τον “μαθητή” να παρακαλάει να τον αφήσουν και να παραπονιέται ακόμα και για καρδιακά προβλήματα. Με το που ανέβηκε και ο διακόπτης των 300 βόλτ ο “μαθητής” ακουγόταν να απαιτεί να τον ελευθερώσουν και να χτυπάει τον τοίχο. Παραπέρα απο αυτό το σημείο ο “μαθητής” δεν ξαναακούστηκε. Ο επιβλέπων “καθηγητής” - "πειραματιστής" τότε, είπε οτι η σιωπή λαμβάνεται ώς λάθος απάντηση άρα άξια ενός ακόμα ηλεκτροσόκ.
Οι περισσότεροι συμμετέχοντες ρώτησαν των “πειραματιστή” αν θα έπρεπε να συνεχίσουν. Αυτός απάνταγε με μια σειρά εντολών που έλεγαν στον συμμετέχοντα:
“Παρακαλώ συνεχίστε”
“Το πείραμα επιβάλει να συνεχίσετε”
“Είναι απολύτως αναγκαίο να συνεχίσετε”
“Δέν έχετε άλλη επιλογή, πρέπει να συνεχίσετε”
Αποτελέσμτα του πειράματος
Τα επίπεδα του ηλεκτροσόκ οπου ο συμμετέχων ήταν διατεθειμένος να στείλει μετρήθηκαν ώς το επίπεδο υπακοής. Μέχρι πού νομίζετε οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν διατεθειμένοι να φτάσουν;
Όταν ο Μίλγκραμ έθεσε αυτό το ερώτημα σε ομάδα μαθητών του πανεπιστημίου του Yale, προβλέφτηκε οτι το πολύ 3 στους 100 συμμετέχοντες θα δίναν το μέγιστο ηλεκτροσόκ.
Στην πραγματικότητα το 65% των συμμετεχόντων πάτησαν το κουμπί του μάξιμουμ ηλεκτροσόκ των 450 βόλτ, δηλαδή απο τους 40 οι 26 ενώ 14 σταμάτησαν πρίν φτάσουν στα ανώτατα επίπεδα. Είναι σημαντικό να τονιστεί οτι αρκετοί συμμετέχοντες έγιναν αρκετά εκνευρισμένοι, συγχισμένοι και θυμωμένοι με τον πειραματιστή. Παρόλαυτά συνεχίσαν να εκτελούν εντολές μέχρι το τέλος.
Επειδή υπήρξε ενδιαφέρον για το ποσό της ανυσηχίας που βίωσαν αρκετοί απο τους συμμετέχοντες, όλοι τους ενημερώθηκαν κατα την λήξη του πειράματος για τους σκοπούς και την πλάνη που πέρασαν. Παρόλαυτά πολλοί κριτικοί επάνω στην μελέτη του πειράματος έθεσαν σαν προβληματισμό οτι οι συμμετέχοντες δεν κατάλαβαν τον ακριβή λόγο του πειράματος. Ο Milgram αργότερα ρώτησε τους συμμετέχοντες και το 84% αυτών χάρηκαν που συμμετείχαν στο πείραμα, ενώ μόνο 1% μετάνοιωσε για την συμμετοχή του.
Σκέψεις για το πείραμα του Milgram
Ενώ η έρευνα του Milgram έθεσε σοβαρές ηθικές ερωτήσεις για την χρήση των ανθρώπινων υποκειμένων στα πειράματα της ψυχολογίας, τα αποτελέσματά του αντιγράφτηκαν εκτενώς σε περαιτέρω πειράματας. O Thomas Blass (1999) διεξήγαγε παραπάνω έρευνα στην υπακοή και βρήκε οτι τα ευρήματα του Milgram ήταν αληθή σε άλλα πειράματα.
Γιατί τόσοι πολλοί συμμετέχοντες σε αυτό το πείραμα κάνουν μία προφανώς σαδιστική πράξη με την εντολή μιας φιγούρας εξουσίας; Σύμφωνα με τον Milgram, υπάρχει ένας αριθμός παραγόντων ανάλογα την περίπτωση που μπορεί να εξηγήσει αυτά τα υψηλά ποσοστά υπακοής;
Η φυσική παρουσία μιας φιγούρας εξουσίας αυξανε δραματικά την συγκατάβαση. Το γεγονός οτι η έρευνα διεξήχθη στο Yale (ένα έμπιστο ακαδημαϊκό ίδρυμα), οδήγησε πολλούς συμμετέχοντες να πιστέψουν οτι το πείραμα πρέπει να ήταν ασφαλές. Η επιλογή “δασκάλου” και “μαθητή” φαινόταν τυχαία. Οι συμμετέχοντες υπέθεταν οτι ο “πειραματιστής” ήταν κάποιος ειδικός καθηγητής. Τα ηλεκτροσόκ είχε λεχθεί οτι ήταν επίπονα αλλα όχι επικίνδυνα.
Μετέπειτα πειράματα που διεξήχθησαν απο τον Milgram έδειξαν οτι με την παρουσία κάποιων προσφιλών επαναστατών στους συμμετέχοντες μείωσε δραματικά τα επίπεδα της υπακοής τόσο ώστε 36 απο τους 40 αρνήθηκαν να δώσουν το μάξιμουμ ηλεκτροσόκ των 450 βόλτ.
“Απλοί άνθρωποι, που απλά κάνουν την δουλειά τους, και χωρίς καμία ιδιαίτερη εχθρότητα απο μεριάς τους, μπορούν να γίνουν οι παράγοντες σε μια τρομακτικά καταστροφική διαδικασία. Επιπλέον όταν αυτά τα καταστροφικά αποτελέσματα της δουλειάς τους γίνουν εμφανώς ξεκάθαρα, και τους ζητηθεί να συνεχίσουν με δράση ασύμβατη με τις θεμελιώδεις αρχές της ηθικής, σχετικά λίγοι άνθρωποι έχουν τα εφόδια που χρειάζονται για να αντισταθούν την εξουσία.” (Milgram ,1974).
Το πείραμα του Milgram έχει γίνει κλασικό κομμάτι της θεωρίας στην ψυχολογία, δείχνοντας τους κινδύνους της υπακοής. Ενώ το πείραμα δείχνει οτι οι μεταβλητές σχετικές με την περίσταση έχουν έναν πιο ισχυρό ρόλο σε σχέση με τους παράγοντες της προσωπικότητας όταν πρέπει να καθοριστεί η υπακοή, άλλοι ψυχολόγοι αντικρίνουν οτι η υπακοή είναι ισχυρά καθοδηγούμενη ταυτόχρονα απο εσωτερικούς αλλα και εξωτερικούς παράγοντες, όπως τα προσωπικά πιστεύω και το συνολικό θυμικό του ατόμου.
(Billy Syk)
Απόψεις: "Το πιο ισχυρό χαρτί της Νέας Τάξης είναι το περίφημο πρόγραμμα "Γαλάζια Ακτίνα"."
http://www.on-news.gr/2011/08/blog-post_7733.html
Esoteric Agenda
http://www.myspace.com/video/panosc2/esoteric-agenda-greek-subtitles-full-movie/61407581
http://www.on-news.gr/2011/08/blog-post_7733.html
Esoteric Agenda
http://www.myspace.com/video/panosc2/esoteric-agenda-greek-subtitles-full-movie/61407581
FREE
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου