«Αγανακτισμένοι» και στο Ισραήλ. Υπόδειγμα για την Ελλάδα.
Δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί βγήκαν στους δρόμους την Κυριακή (εργάσιμη ημέρα για το Ισραήλ), στις δέκα μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, για να διαδηλώσουν κατά της πίεσης που δέχεται η μεσαία τάξη από τα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης.
Ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου ανακοίνωσε άμεσα ότι θα διεξάγει συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, με εκπροσώπους διαφόρων κοινωνικών ομάδων και τομέων της οικονομίας, προκειμένου να σχεδιαστεί ένα ευρύτερο πλάνο οικονομικής πολιτικής. Εκ πρώτης όψεως, συμφώνησε ότι υπάρχουν ανωμαλίες στην ισραηλινή οικονομία, οι οποίες δημιουργούν ανισότητες.
Μερικά από τα αιτήματα των διαδηλωτών ήταν να υπάρξουν χαμηλότερες τιμές στα ενοίκια και την αγορά κατοικίας, καθώς και περισσότερο αξιοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Η αστυνομία του Τελ Αβίβ συνέλαβε δέκα άτομα με την κατηγορία ότι έστηναν εμπόδια στους δρόμους για παρεμπόδιση της κυκλοφορίας.
Αν και χιλιάδες αστυνομικοί αναπτύχθηκαν σε διάφορα σημεία της χώρας, οι διαδηλωτές κατέθεσαν αιτήματα για καλύτερη πληρωμή και καλύτερες συνθήκες εργασίας των αστυνομικών!
Ο δε πρόεδρος της χώρας, Σιμόν Πέρες, ανακοίνωσε τη θέλησή του να αναλάβει διαμεσολαβητικό ρόλο μεταξύ των διαδηλωτών και της κυβέρνησης. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε κατά τη συνάντησή του με αντιπροσωπεία ιατρών «η οικία μου είναι ανοιχτή για να εισακουστούν οι ανάγκες των πολιτών. Ρόλος μου ως πρόεδρος είναι να ακούσω και να δω πως μπορώ να βοηθήσω τους πολίτες και το μέλλον του κράτους του Ισραήλ.»
Θα ήταν καλό αν είχαμε περισσότερες πρωτοβουλίες από την πλευρά του Προέδρου της Δημοκρατίας και στην Ελλάδα. Γενικές δηλώσεις στήριξης και «ανύψωσης» του ηθικού είναι λίγες μπροστά σε όσα συμβαίνουν. Το πολιτικό σύστημα έχει απονομιμοποιηθεί πλήρως, με τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς και τους βουλευτές όλων των κομμάτων να είναι πολύ λίγοι για να αντιμετωπίσουν την κρίση. Δε θα μπορούσε, άραγε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να αναλάβει πρωτοβουλίες, όντας μακριά από την προβληματική κυβερνητική καθημερινότητα και στην υψηλότερη θέση του δημόσιου βίου;
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου